گناهم چه بود؟ساده بودنم؟مجازات ِ سختی است نداشتنت و نبودنت.........

 

 

این روزها هر کلمه ای و هر حرفی ،بهانه ای است برای دل ِمن که یاد آوری کند مهربانی هایت را ............

و به یادم بیاورد درد ِ تلخ ِ نبودنت را .........

پسرک دوستت دارم هنوز .....

دلم دلتنگت شده باز.....خیلی خیلی زیـــــــاد...

عمر رسیده به میانه، نفس به آخرو ... اين حال من بي توست........

 

 

 

روم به خواب كه شايد تو را به خواب ببينم
كجاست خواب مگر خواب را به خواب ببينم

 

 

.......

و زني كه ديگر زيبايي دست هايش را به ياد نمي آورد...

 

 

هیچ.............

 

 

 

طاقت نمی آوردم

اگر من جای تو بودم....

عجب دلی داری....

 

 

 

من فراموش کرده بودم،
طفره رفته بودم،
آن دردناک ترین پایان را!

 

 

نمی خواهم این بغض ِلعنتی را.......

نمی خواهمش.......

 

 

 

 

دیدم که پوست ِتنم از انبساط عشق ترک میخورد

دیدم که حجم آتشینم

آهسته آب شد

و ریخت ،ریخت ،ریخت

در ماه،ماه به گودی نشسته،ماه منقلب تار

 

در  یکدیگر زیسته بودیم

در یکدیگر لحظه ی بی اعتبار وحدت را

دیوانه وار زیسته بودیم.

 

 

 

خنده هایم پر از بغض است.......

بی تو ......

 

 

کاش می نوشتی.......

کاش می خواندمت.......

دلتنگ ِ خنده هایت شده این دل............

 

 

 

دلم می گیرد از این تنهایی

  تنهایی

          و باز هم

                      تنهایی.............

 

 

دیگر از سکوت هم بیزارم....

بیزار.......

 

 

افسرده ام و غمگین.

شادی برایم رویا شده است.

کجایی عزیز........

 

نمی خواهم

این پیشانی نوشت را نمی خواهم....

نحس است ....

 

 

 

 

از خوبي تو بود
               که من
                        بد شدم!

 

 

 

 

 

 

شادباشي هر كجا هستي،كه دور از چشم تو

نقش دلبند ترا در اشك مي جويم هنوز

چشم غمگين ترا در خواب مي بوسم مدام

عطر گيسوي ترا از باد مي بويم هنوز....

 

 

 

 

 

 

عمو جغد ِشاخدار ِ خودم را می خواهم........

همین.

 

 

باورت می شود که من با آن خودکار نوشته باشم؟

راستی چه کردی با هدیه ی من؟

 

 

گفتی: "برو!" ولیک نگفتی کجا رود
                     این مرغ پر شکسته که آزاد می کنی

 

 

 

اون که خوابه خوش به حالش

          من به بیداری دچارم...........

 

 

از تمام ِ آن خیابان ها گذشتم اما بی تو......

بوی تو را می دادند........

می گذری از آن جا ها......

مرا به یادت می آورند؟

 

 

آن مهربانی هایت ..........

آن خنده های دیوانه کننده ات...........

نیستی........

گریه می خواهم ...........

 

 

 

 

شیشه ی پنجره را باران شست ... 

از دل من اما ....

چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟

 

 

 

 

وقتی ناله های خرد شدنت
زیر پای عابران
نوای دل انگیز شد
چه فرقی می کند
برگ سبز کدام درخت بودی

 

 

 

کاش بودی تا دلم تنها نبود

تا اسیر ِغصه ی فردا نبود

کاش بودی تا برای قلب ِمن

زندگی این گونه بی معنا نبود

 

 

 

خیالت آزارم میدهد....

نیستی اما همه جا حضور داری.......

چرا خاطراتت را با خود نبردی؟؟؟؟؟؟

خسته ام دیگر  برووووووووووووو

خسته ام.........